این عضو هیات امنای فرهنگستان هنر، طی ۴۵ سال سمت استادی در دانشگاه علم و صنعت، با نگاهی معناگرایانه و ارزش محور به معماری و شهرسازی سبکی نو در قلمرو تخصصی خود ایجاد کرده و مولف صدها کتاب و مقاله علمی و فرهنگی و هنری در حوزه حکمت هنر اسلامی- ایرانی و پژوهشگر نمونه حائز جوایز ملی نظیر فارابی و شیخ بهایی بود.

صدها اثر فاخر معماری به جا مانده از وی نظیر توسعه حرم عبدالعظیم و مصلی شهر ری ،مشاوره معماری حرم نجف و کربلا، تالار قران همدان، مساجد دانشگاه علامه طباطبایی و علم صنعت قابل ذکرست.استاد نقره کار به تعلیم هزاران دانشجو در دانشگاه های تهران و تبریز و قم و مشهد پرداخته بود.کرسی های نظریه پردازی معماری وی با تدریس دروس مبانی نظری معماری، حکمت هنر اسلامی، فلسفه هنر و زیبایی، معماری اسلامی، حقوق در معماری،بررسی تطبیقی معماری،سیر اندیشه ها در معماری، توجه به شاخصه های ارزش مدار بومی و ملی در طراحی مسکن و محله و شهر از وجوه اختصاصی فعالیت نظری وی بود. وی ریاست کرسی نظریه پردازی معماری و شهرسازی و مدیریت مرکز تحقیقات و قطب علمی معماری اسلامی و ریاست کارگروه معماری و شهرسازی، شورای عالی تحول و ارتقاء علوم انسانی را بر عهده داشت.